Itsas hondoan lore itxura duten animalia txiki aunitz bizi dira. Itsas azpiko harkaitz edo lurrari erantsirik, hamaika mila koloreko lorategi zabalak sorturik.

Loreak bezala mugigaitz, geldi-geldi egoten dira, baina dena ikusten dute eta itsas hondoan gertatzen den gauza guztien berri dakite. Arrain txiki guztien lagun dira; hauek lore-hosto biribil mugikorren artean ezkutatzen dira, arrain handi gaiztoengandik ihesi dabiltzanean.

Gau batean erabat ilundu zuenean, ilargi ahaltsu, biribil, argitsu bat atera zen eta marea behe-behera joan zen, guztiz behera, itsas loreak erdiagiri utzirik.

Itsaso hark inoiz ez bezala distiratzen zuen, ilargiaren argipean. Zeruko izarrak ere, txunditurik, beheruntz zetozen, mugarik gabeko kolore haiek ikustera.

Bat-batean itsas lore haietako bi, bat ubela, handia, gardena; bestea, gorri, bihurri, mugikorra, hazten hasi ziren. Gora, gora, gora zihoazen! Eta... ep..! beheregi jaitsi eta aztarnarik gabe zebiltzan bi izarrekin, txoke egin zuten ia-ia.

Asko hazi ziren, ikaragarri handitu, pisuaren poderioz zuztarra okertu zitzaien, lurra ukitzeraino.

Lurraren eraginagatik, ubela Kattin izena zuen neskato bihurtu zen; bestea, gorria, Zilar izena zuen moxal. Biak betidanik lur lehorra ezagutu nahi zuten bi itsas lore ziren.

Kattin hamar urte zuen neskatoa zen. Zaldibuztan batean jasotzen zituen ilezuri luze leunak, bere begi eder, beltzekin kontrastatzen zuen. Sudur txiki, ezpain harro. Galtzak eta blusa bat ziren, jantzi more bizia zeraman, jantziaren koloreko botak oinetan. Gorputz ororen jarrerari kemena eta ausardia zerion.

Zilar moxal gazte alai bat zen. Bere larru marroi gorriskak, isatsean hasi eta gerruntza guztia zeharkaturik, kopetan zabaltzen zen marra zuri bat zeukan. Bere begi handien begiradan, esan nahi zuen guztia ikus zitekeen.

Itsasoaren alboan neurri ezberdinetako mendilerro bat zetzan. Mendirik baxueneruntz abiatu ziren, ilargiak erakusten zien bidexka aldapatsua igoaz.

Gaueko txoriak ernai, dena zaintzen, begi biribilak zabal-zabalik zituztelarik. Mozoloak, hontzak harriturik geratu ziren, mendira sartzen ikusi zituztenean, beren oihuak ere ozenagoak bihurtu ziren.